Magdalena Witkiewicz, Alek Rogoziński - ,,Biuro M" (recenzja)

,,Biuro M" mogliście już zauważyć w moich zapowiedziach na maj. Czy jest jeszcze lepiej niż w ,,Pudełko z marzeniami" tych samych autorów ?

Biuro M
Magdalena Witkiewicz, Alek Rogoziński

Wydawnictwo: Filia

Data wydania 23 maja 2018

On, czyli Jacek Grot to pechowiec, który zmienia pracę jak pary rękawiczek. Ona, czyli Barbara Bakuszycka to dziewczyna, która po nieudanym poszukiwaniu miłości postanawia, że odtąd jedynym mężczyzną w jej życiu będzie kot Puszysław. Gdy oboje rozpoczną pracę w Biurze Matrymonialnym Minerwa przekonają się, że poszukiwanie miłości jest bardzo trudne, a w życiu czasami należy kierować się przeczuciem. Czy przy okazji i im uda się odnaleźć miłość ?

Magdalena Witkiewicz to Matka Polka Pisarka, która jest specjalistką od szczęśliwych zakończeń. Jej powieść ,,Czereśnie zawsze muszą być dwie" zwyciężyła w plebiscycie portalu Lubimyczytać.pl na najlepszą powieść obyczajową 2017 roku.
Alek Rogoziński to pisarz, który specjalizuje się w literackim mordowaniu z uśmiechem na ustach. Popularność zdobył w 2016 roku powieścią ,,Jak Cię zabić, kochanie".

Duet Witkiewicz&Rogoziński jest już bardzo dobrze znany uwielbiającym lekką lekturę czytelnikom. I nie jest tajemnicą, że ich książki wywołują uśmiech na twarzy. W ,,Biurze M" autorzy postanowili uczynić osią swojej książki biuro matrymonialne, a gdy o tym usłyszałam byłam nieco zadziwiona, ale z drugiej strony dlaczego nie ? Przecież nieodzownie biura matrymonialne kojarzą się nam z miłością, randkami, a przede wszystkim szukaniem drugiej połówki, więc w przypadku, gdy powieść ma opowiadać o perypetiach dwóch osób, które szukają miłości to miejsce bardzo dobre i przede wszystkim niecodzienne. Jedno jest jednak pewne : Od tej pory w Biurze Minerwa nie będzie miejsca na nudę.

Muszę przyznać, że kolejna powieść tego duetu bardzo mnie zaskoczyła. W ,,Pudełku z marzeniami" mieliśmy mniej elementów zaskoczenia. Co prawda nie można napisać, że ,,Biuro M" nie jest książką, która jest przewidywalna, bo byłoby to małym kłamstwem, ale co do stwierdzenia, że na pewno jest w niej wiele elementów zaskoczenia dla czytelnika już się zgodzę. Sam opis sugeruje, że pomiędzy głównymi bohaterami może zaistnieć jakaś iskierka, do której już czytelnicy powieści romantycznych są przygotowani, ale muszę powiedzieć Wam, że jest jeszcze ciekawiej, niż na początku nam się zdaje. Co prawda może i relacja pomiędzy nimi jest bardzo ciekawa i na pewno można z niej coś wywnioskować, ale na pewno Ci, którzy liczą na prosty schemat (Ona i On poznają się. Zakochują się. A na koniec okazuje się, że oboje są już 5 lat po ślubie i mają trójkę dzieci) z pewnością go nie dostaną, bowiem powieść jest bardziej skomplikowana.

Z pewnością mogę powiedzieć, że w tej powieści cudny klimat zawdzięczamy wspaniale wykreowanym bohaterom. I pomimo tego, że cała fabuła opiera się głównie na postaci Basi i Jacka, to tak naprawdę pozostałe postacie uzupełniają całą książkę. Gdyby nie klienci Biura, z pewnością nie czytalibyśmy o ich różnorakich, często zabawnych przygodach; wróżka i sprzedawca ziół również idealnie współgrają z całą otoczką biurowych opresji, a okładkowa ,,szefowa z piekła rodem" jest najbarwniejszą postacią całej powieści i wprowadza zarówno nutkę komizmu jak i realizmu w jednym w całą powieść.

,,Miłości nie ma. Są feromony i chemia."

,,Biuro M" napisane jest lekkim, a nawet można by rzec komicznym językiem. Nie brakuje tutaj z pewnością zabawnych sytuacji i to kolejny dobry punkt tej książki, bo w końcu czytelnik sięga po nią po to by się pośmiać i odstresować. Mimo wszystko mam jednak jedno zastrzeżenie do tej pozycji, ale jednocześnie jest to również wielki plus tej książki. Podczas czytania ,,Biura M" czułam się tak, jakby autorzy troszkę bawili się z naszymi domysłami. I nie chodzi mi tutaj o jakieś zawirowania pomiędzy bohaterami, ale czułam, że autorzy chcieli doprowadzić na początku do pewnej opcji finału, a nagle na raz wprowadzają innych bohaterów, którzy całkowicie zmieniają zakończenie książki. Z jednaj strony jak pisałam to duży plus, bo w końcu jest to dla czytelnika taki element zaskoczenia, ale z drugiej strony niekiedy mamy poczucie takiego rozminięcia się z czymś na siłę.

,,Biuro M" to lekka i zabawna opowieść o ludziach, którzy mimo wszystko poszukują miłości, chociaż sami niekiedy się tego wypierają. Warto wspomnieć o tym, że akcja dzieje się ponownie w Miasteczku i od razu wszystko jasne, więc pani Wiesi również i w tej powieści nie zabrakło. Dla fanów ,,Pudełka z marzeniami" również się coś znajdzie, bowiem zostały wyjaśnione dalsze losy głównych bohaterów tamtej powieści. Muszę jednak przyznać, że jestem bardzo zaskoczona tym jak potoczyły się losy Basi i Jacka, bo opis na okładce sugerował całkowicie inną historię, ale za to czytelnik otrzymuje powieść mniej schematyczną, która nadal nie wybiega poza ramy powieści obyczajowych. Mam nadzieję, że wszelkie niedopowiedzenia w ,,Biurze M" zostaną rozwiązane w kolejnej powieści tych autorów. A jeśli szukacie lekkiej lektury, przy której nie raz się uśmiechniecie, to z czystym sumieniem mogę polecić Wam tę powieść.

,,W końcu miłości nie da się zmierzyć, zważyć, zaprogramować i przeliczyć w żadnym systemie liczbowym. Albo kochasz, albo nie."

Ocena :   ✰✰✰✰✰✰✰ (7/10)

Magdalena Witkiewicz - ,,Po prostu bądź" (recenzja)

Ostatnio przeglądałam swoją listę książek, które chcę przeczytać i w czołówce znalazła się powieść Magdaleny Witkiewicz o pięknym tytule ,,Po prostu bądź". Zapraszam Was dzisiaj na jej recenzję.

Po prostu bądź
Magdalena Witkiewicz

Wydawnictwo: Filia

Data wydania: 27 stycznia 2021

Data I wyd.: 7 października 2015

Paulina to dziewczyna, która pochodzi ze wsi. Rodzice najchętniej widzieliby ją na gospodarstwie, oczywiście wcześniej znaleźliby jej przyszłego męża, potem szybkie małżeństwo i gromadka wnuków. Dziewczyna jednak chce zostać architektem i wbrew ich woli wyjeżdża na studia. Kobieta nie ma oparcia w rodzinie, musi radzić sobie sama. I wtedy spotyka miłość swojego życia, ale nie jest to takie proste, bowiem on ma wpisać jej ocenę do indeksu. Jednak gdy wszelkie przeszkody zostały pokonane, dzieje się coś, czego nikt by nie przewidział. Czy miłość pokona wszystko ? Co się stanie, gdy do serca Pauliny zacznie wkradać się druga osoba ?

Magdalena Witkiewicz to urodzona w 1976 roku absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego. Miała własną firmę marketingową, przez pewien czas jednocześnie prowadziła ją i pisała powieści. Dziś jej życie zawodowe to książki i spotkania autorskie, a właściwie całe trasy promocyjne. Lubi spotykać się z czytelnikami i robi to bardzo często. Jej książki można przeczytać nie tylko w Polsce, ale również w Wietnamie, Litwie, Stanach Zjednoczonych.

Jak już pewnie zdążyliście zauważyć, bardzo przypadły mi do gustu powieści Magdaleny Witkiewicz. Chyba prawie każda z nich jest ciepłą historią, która sprawia, że niekiedy łza kręci się w oku, a nierzadko po zakończeniu którejkolwiek z jej powieści wylewamy morze łez. Jedni powiedzieliby, że jej książki to wyciskacze łez; inni, że to po prostu życiowe książki z przesłaniem. Jak zwykle prawda leży gdzieś po środku, ale ,,Po prostu bądź" naprawdę mnie wzruszyło. Wydaje się, że historia Pauliny jest prosta, nie ma w niej nic, co czytelnika by zdziwiło, ale mimo wszystko ta powieść ma coś w sobie. Chyba taką swoistą dla powieści Magdaleny Witkiewicz dobroć, a przede wszystkim sprawia, że zaczynamy doceniać każdy moment codzienności.

Paulina to dziewczyna pochodząca ze wsi, ale bardzo utalentowana. Widać w niej wiele chęci do nauki, a przede wszystkim jej marzeniem jest studiowanie. Niestety, jej rodzice nie są przekonani do tego pomysłu, ponieważ chcieliby, by przejęła ich gospodarstwo. Paulina jest jednak uparta i wbrew ich woli wyjeżdża na studia, w czym pomaga jej przyjaciel. Tam dziewczyna poznaje swoją miłość życia - wykładowcę na uniwersytecie, ale ich uczucie jest zakazane, bo przecież on ma jej wpisać ocenę do indeksu, a gdyby ktoś odkrył jaka relacja łączy uczennicę i wykładowcę, oboje mogliby stracić wszystko, na co tak ciężko pracowali. Oboje jednak czują, że są sobie przeznaczeni, a ich miłość jest bardzo silna. Ale jedna chwila sprawi, że życie Pauliny rozsypie się.

Ponoć to najpiękniejsza powieść Magdaleny Witkiewicz, jaka do tej pory została wydana. Cóż, nie mogę tego potwierdzić, bo nie miałam (jeszcze) okazji przeczytać wszystkich powieści tej autorki, ale jedno jest pewne : jeśli ,,Po prostu bądź" nie jest powieścią najpiękniejszą, to z pewnością jedną z tych, które są pięknymi wyciskaczami łez. Paulina to bohaterka, która po prostu skradła moje serce. Z jednej strony jej relacja z bądź co bądź wykładowcą troszkę mnie zaskoczyła, bo Paulina postawiła wszystko na jedną kartę i wdała się w tą relację nie zważając na to, że mogła zostać wydalona z uniwersytetu, a przecież o studiowanie tak uparcie pokłóciła się z rodzicami, ale z drugiej strony bardzo cieszyło mnie to, że po tych wszystkich przeżyciach znalazła kogoś, komu zawierzyła swoje życie. Oprócz tego ujęła mnie swoją upartością w dążeniu do celu, samowystarczalnością i przede wszystkim spokojem. Pomimo, że rodzice się od niej odwrócili, dziewczyna nie załamywała się, dalej parła do przodu i realizowała swoje marzenia. Sądzę, że Paulina z pewnością zasługuje na miejsce na mojej liście ulubionych literackich postaci.

Narracja w powieści jest pierwszoosobowa z punktu widzenia zarówno Pauliny jak i  Łukasza. Nie będę Wam pisać, kim owy Łukasz jest, ale jeżeli zdecydujecie się sięgnąć po tę powieść, z pewnością się o tym dowiecie. Całość jest napisana lekkim językiem, a powieść czyta się bardzo szybko ze względu na sposób narracji autorki. Poza tym ,,Po prostu bądź" jest podzielone na dwie części ,,Przedtem" i ,,Potem", co pozwala czytelnikowi jeszcze bardziej odnaleźć się w sytuacji życiowej głównej bohaterki. Bardzo ciekawym zabiegiem, który zastosowała autorka, jest nazwanie rozdziałów tytułami piosenek, które wręcz idealnie pasują do treści rozdziału. Muszę przyznać, że to najbardziej mi się spodobało z całej tej oprawy literackiej tej książki. Poza tym okładka książki jest przepiękna, niby prosta, ale jednak, ja prostotę lubię najbardziej, więc również i ta okładka skradła moje serce.

,,Po prostu bądź" to przepiękna opowieść o sile miłości. Magdalena Witkiewicz pokazuje nam, że życie czasami układa się nieprzewidywalne, a miłość jest uczuciem, które pomaga nam przetrwać trudne chwile. Ja oczywiście polecam Wam zabranie się za ,,Po prostu bądź", bo to lektura, którą czyta się jednym tchem. Na pewno jeszcze sięgnę po powieści tej autorki, bo jak dotąd jeszcze mnie nie zawiodła.

Ocena :   ✰✰✰✰✰✰✰✰✰ (9/10)

Magdalena Witkiewicz - ,,Czereśnie zawsze muszą być dwie" (recenzja)

Co prawda mamy dopiero (a właściwie już) koniec maja, więc sezonu na czereśnie jak na razie nie ma. Jednakże mi to nie przeszkadza. Na książkę sezon jest cały czas, a tym bardziej na książkę Magdaleny Witkiewicz, która wygrała w plebiscycie portalu Lubimyczytać.pl . Na dodatek piękna okładka tej powieści przyciąga czytelnika niczym magnes, więc jak mogłam się nie skusić ? I tak oto dzisiaj zapraszam Was na recenzję książki ,,Czereśnie muszą być dwie" - powieści tak ciepłej, jak kocyk, którym otulamy się w chłodne wiosenne wieczory.

Czereśnie zawsze muszą być dwie
Magdalena Witkiewicz

Wydawnictwo: Filia

Data wydania: 10 maja 2017

Najlepsza i najbliższa przyjaciółka Zosi - pani Stefania - umiera. Dziewczyna otrzymuje od niej w spadku między innymi starą willę w Rudzie Pabianickiej. Zosia ma jednak swoje życie w Gdańsku, ale gdy pewnego dnia po rozstaniu ze swoim długoletnim chłopakiem postanawia zmienić swoje życie, podejmuje decyzję o przeprowadzce do odziedziczonej willi. Ale willa to dom z duszą, który kryje wiele tajemnic i niejedną historię. Na dodatek na drodze Zosi stanie Szymon, który podobnie jak ona jest zagubiony w swoim życiu. Czy oboje odnajdą swoje drogi ? Jaki wpływ na życie Zosi będzie miała jedna decyzja ? I jakie tajemnice kryje stara willa ?

Magdalena Witkiewicz to urodzona w 1976 roku absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego. Miała własną firmę marketingową, przez pewien czas jednocześnie prowadziła ją i pisała powieści. Dziś jej życie zawodowe to książki i spotkania autorskie, a właściwie całe trasy promocyjne. Lubi spotykać się z czytelnikami i robi to bardzo często. Jej książki można przeczytać nie tylko w Polsce, ale również w Wietnamie, Litwie, Stanach Zjednoczonych.

Każdy autor, a szczególnie ten poczytniejszy stara się wymyślać coraz bardziej zaskakującą fabułę, która sprawi, że fani nie zrezygnują z czytania jego dzieł. Jednakże gdy czytamy książki pani Magdaleny czujemy brak presji, a przede wszystkim historie przez nią opisywane sprawiają, że zastanawiamy się nad nimi dłużej. Magia ! Jak dotąd byłam tylko fanką powieści tej autorki, a po przeczytaniu ,,Czereśnie zawsze muszą być dwie" muszę przyznać, że chyba stanę się ich maniaczką. Znaleźć książkę równie ciepłą co poruszającą trudne tematy wcale nie jest łatwo, a napiszę Wam, że książki Magdaleny Witkiewicz takie są. Są ciepłe, a zarazem poruszają trudne tematy. I te stwierdzenie dotyczy również dotyczy recenzowanej w tym poście książki.

Czytając tę książkę naprawdę nie mogłam się oderwać. Czytałam i czytałam, aż w końcu przeczytałam. Jeszcze nigdy nie przeczytałam prawie 500 stron w jeden dzień.
Po prostu wciągnęłam się. Historie podobne do historii Zosi nie raz pojawiały się w literaturze. Ktoś chce zacząć od nowa, wyjeżdża, poznaje kogoś nowego.Ale historia, która wyszła spod pióra pani Magdy jest całkowicie inna. Pełno w niej ciepła swoistego tylko dla powieści tej autorki. Każdy czytelnik boi się rozczarowania, ale czytając powieści pani Magdy bać się nie musimy. To autorka, która umie bardzo dobrze przelewać na papier emocje i uczucia i obdarzać nimi swoich bohaterów.

Z Zosią każdy może się po trosze utożsamić. W młodości dziewczyna pilnie się uczyła, nie wagarowała, a rodzice mieli (jak to rodzice) przygotowany dla niej idealny plan na życie. Ale ona postanowiła iść za głosem serca. Czasami to serce przynosiło więcej szkód niż korzyści, czasem na odwrót. Mimo wszystko Zosia kieruje się w życiu sercem i uczy nas, że czasami trzeba zboczyć z wyznaczonej drogi by dojść do celu. A nasze drogi są bardzo pokręcone, czasami są miejsca proste, ale wiele w nich zakrętów, niekiedy ślepych uliczek. Szymon to również bardzo ważna postać. Stracił w swoim życiu to co było dla niego najważniejsze. Ta postać uzmysławia nam, że by znaleźć coś nowego musimy wyruszyć dalej, ale przerwy w naszej wyprawie również są potrzebne. Historia pani Stefanii, pana Andrzeja, całej willi jest jeszcze bardziej skomplikowana. Nikt nie spodziewałby się, że zapomniana stara willa posiada taką historię. Co do Stefanii i Andrzeja to postaci, które wprowadzają dodatkowe ciepło do tej historii. Jestem pewna, że doskonale się o tym przekonacie, gdy przeczytacie tę książkę.

Co do samej willi, to bardzo podoba mi się pomysł autorki na to, by była ona tłem wydarzeń, a nawet uczestniczyła w nich. To właśnie ona jest punktem odniesienia w tej książce. Dodatkowo tajemnice, które są z nią związane wprowadzają do tej książki nutkę tajemniczości, jednakże autorka (a właściwie pan Andrzej) tak operuje słowami i całą historią, że urywa zawsze swoją opowieść w najciekawszym momencie. I tak oto musimy czekać przez parędziesiąt stron na dalszą część. W związku z tym książka przeczytana w jeden dzień.

,,Czereśnie zawsze muszą być dwie" to opowieść o tym, że drogi każdego człowieka są bardzo pokręcone. Dzięki przeczytaniu historii, która rozgrywała się w latach 30-tych uzmysławiamy sobie, że miłość ma wiele twarzy i jest trudna. Poza tym historia Stefanii i Andrzeja bardzo mną wstrząsnęła i z pewnością nie da się o niej łatwo zapomnieć. Ta powieść tylko z pozoru jest słodka i przyjemna, ale gdy zaczniemy bardziej zagłębiać w opisywaną historię zauważymy, że kryje się w niej drugie dno. Niesamowite jest również to, że autorka pod przykrywką na pozór lekkiej historii przemyca nam silne uczucia i ból - ból straty. Ja oczywiście polecam Wam tę pozycję. A teraz nie pozostaje mi nic innego, jak tylko wziąć się za najnowszą książkę Magdy, którą napisała wraz z Alkiem Rogozińskim, czyli ,,Biuro M"

PS: Nie wiem czy to przypadek, ale skończyłam czytać tę książkę o 23:36, czyli o tej samej godzinie, o której autorka skończyła ją pisać. Cóż, jak mówi stare przysłowie ,,przypadki rządzą światem, a światem rządzi czas"

Ocena :   ✰✰✰✰✰✰✰✰ (8/10)

Magdalena Witkiewicz, Alek Rogoziński - ,,Pudełko z marzeniami" (recenzja)

Od dawna zastanawiałam się, czy z połączenia autora książek obyczajowych i autora powieści kryminalnych może wyjść coś dobrego. Zresztą samo pisanie książki przez dwie osoby jest ryzykiem, bo nigdy nie wiadomo, jak ci oboje się zgrają, Nie jest przecież tajemnicą, że każdy autor ma swój własny styl pisania. Niedawno recenzowałam książkę, którą napisały aż trzy autorki. Dzisiaj przyszedł czas na duet. Co sądzę o książce napisanej przez autorkę powieści obyczajowych - Magdalenę Witkiewicz oraz Alka Rogozińskiego, czyli autora powieści kryminalnych (a w zasadzie komedii kryminalnych) ? Tego dowiecie się  czytając moją recenzję ,,Pudełka z marzeniami".